فناوری‌هاى نوين تأمين سلامت
عنوان مقاله: فناوري‌هاى نوين تأمين سلامت
زيرگروه: سيستم‌هاي اطلاعاتي پزشكي
نويسنده: اكونوميست، 28 آوريل 2005 (ترجمه اميد زماني از روزنامه شرق)
تاريخ انتشار: 1384/10/16

 

 

فناورى‌هاى نوين تأمين سلامت

 
  • هم اكنون سئوال اين است كه معمارى فناورى اطلاعات ايده آل براى مراقبت هاى سلامت آينده چگونه بايد باشد؟ آقاى بلات از شركت اينتل مى گويد: اين كار با ورود داده به صورت بى سيم به وسيله پرستاران و پزشكان شروع مى شود. ارائه دهندگان خدمات و كلينيك ها فناورى Wi-Fi _ كه از فناورى راديويى ۱۱/۸۰۲ استفاده مى كند- را به كار مى گيرند، بدين ترتيب افراد با وسايل كامپيوترى كوچك دستى كه تمام ورودى ها را به پايگاه داده پشتيبان مى فرستند، در محدوده كار خود حركت مى كنند. منبع ديگر ارسال ورودى به سيستم مى تواند تراشه هاى كوچك شناسه با فركانس راديويى RFID باشد كه به بيماران متصل است و اطلاعات پايه بيمار را وقتى در محدوده ميدان راديويى قرار گيرند ارسال مى كند. براى مثال شركتى به نام HealthHero وسيله كوچكى به نام Health Buddy ساخته است كه بيمار با خود به خانه مى برد و به خط تلفن خود وصلش مى كند. اين سيستم چندين بار در روز پاسخ سئوالات اساسى يا ضربان قلب بيمار را ثبت مى كند و داده ها را به پزشك ارسال مى كند. در پشت صحنه تمامى اين داده ها فرمت و بر اساس استانداردهاى شناخته شده نگهدارى مى شوند. برخلاف نگرانى هاى گسترده انجام اين كار نياز به پايگاه داده واحد مركزى يا معمارى سخت افزارى خاصى ندارد. به جاى آن اين سيستم بر اساس فرمت ها و پروتكل هاى رايج نرم افزارى به گونه اى پايه ريزى شده است كه نرم افزارهاى منفرد كامپيوترى در اينترنت بتوانند همديگر را بيابند و با يكديگر ارتباط برقرار كنند. اغلب اين استانداردها مانند XML, SOAP, و WSDL هم اكنون موجود هستند و صنايع مختلف از آنها استفاده مى كنند. استانداردهاى ديگر مانند HL7، LOINCيا NCPDP مختص حوزه سلامت هستند و ناظر انتقال داده بين بيمارستان ها، آزمايشگاه ها و داروخانه ها هستند. در بالاى اين استانداردها نياز به لايه محافظى با رمز عبور و قابليت دسترسى ايمن از نفوذهاى غيرقانونى وجود دارد تا تنها افراد مناسب به اطلاعات دسترسى پيدا كند. هنوز كار زيادى بايد انجام شود تا اين فناورى ها به تكامل برسند. در ژانويه ۶ شركت بزرگ فناورى اطلاعات- ميكروسافت، اوراكل، اى بى ام، اچ پى، اينتل، سيسكو، اكسنچر و computer Sciences- با هم جمع شدند تا «كنسرسيوم تعامل» را شكل دهند به اين منظور كه اين هدف را به انجام برسانند. رابرت سوه رئيس بخش فناورى شركت Accenture، شركت مشاورى كه مشاوره خدمات ملى سلامت انگليس و دولت محلى در اتريش و اسپانيا براى پياده سازى پرونده الكترونيك سلامت را به عهده دارد، مى گويد: با اين حال از نظر عمومى فناورى ها خيلى آماده هستند. در واقع خدمات ملى سلامت بريتانيا(NHS)- يا بهتر بگوييم انگلستان- يكى از پيشگامان اين موضوع در جهان است. امسال اين سازمان استقرار پروژه ۲/۶ ميليارد پوندى (۱۲ ميليارد دلارى) را كه در آن پنج منطقه انگلستان شبكه اى به صورت مجموعه فناورى هاى اطلاعات مى سازند، آغاز مى كند. در اين پروژه، ۱۸۰۰۰ سايت NHS كه شامل تمامى پزشكان خانواده و بيمارستان هاى مراقبت هاى اورژانس (حاد) مى شود، مى توانند اطلاعات استاندارد شده بيمارانشان را به اشتراك بگذارند. اين مجموعه نهايت ها از طريق يك ستون فقرات ( كه به نام N3 ناميده مى شود و توسط شركت BT راه اندازى مى شود) با پهناى باند بسيار بزرگ، به هم متصل مى شوند تا شبكه اى ملى را بسازند. اين برنامه كه طبق برنامه بايد تا سال ۲۰۱۰ كامل شود مانند بيشتر پروژه هاى فناورى اطلاعات، تاخيرهايى در مرحله اوليه اى پروژه داشت و بعضى پزشكان با بدبينى با آن روبه رو شدند. اما كشورهاى ديگر اين پروژه را به عنوان يك نمونه نگاه مى كنند. كشور پيشتاز ديگر در اين زمينه دانمارك است كه شبكه مشابهى را براى منطقه اطراف كپنهاگ در سال ۲۰۰۱ شروع كرد و اميدوار است قبل از پوشش دادن به كل دانمارك، اين پروژه را تا سال ۲۰۰۷ به اتمام برساند. توربن استنوفت، رئيس بيمارستان ويدور در كپنهاگ و رئيس شبكه شهر مى گويد كه نگرانى اصلى او كنار آمدن با تمامى كامپيوترهاى قديمى و خارج از رده است كه بايد جمع آورى شوند و براى آنها جايگزين تهيه گردد اما او فكر مى كند كه جامعه او، كاملاً او را پشتيبانى خواهند كرد. او مى گويد: هيچكس مخالف اين سيستم نيست. همه خواستار اين سيستم هستند. على الخصوص اين كه دانماركى ها هيچ تناقضى در ايده شناسه ملى سلامت كه هم اكنون نيز در كشور وجود دارد، ندارند و همينطور نگرانى هم براى بودجه مورد نياز اين سيستم برايشان وجود ندارد، چرا كه اداره ماليات آن را به عهده گرفته است. • تافته جدابافته آمريكايى موقعيت استنتوفت خصوصاً از ديدگاه آمريكايى ها كه بزرگترين و پرخرج ترين سيستم ارائه مراقبت سلامت دنيا را دارند، موقعيتى بسيار عالى است. آمريكا مانند هر كشور ديگرى علاقه مند به داشتن پرونده الكترونيك سلامت است. جورج بوش اين ايده را قبول كرده است و در سال گذشته ۵۰ بار در منظر عموم از آن صحبت كرده است. او حتى فردى به عنوان هماهنگ كننده فناورى اطلاعات سلامت منصوب كرده است تا تعامل كاملى در شبكه اى ملى در طى ۱۰ سال بيافريند اما سيستم سلامت آمريكا از لحاظ مشكلات خاصى كه با آن روبه رو است متفاوت از سيستم كشورهاى ديگر است. اولين تفاوت عمده در اين است كه برخلاف كشورهاى ثروتمند ديگر كه در آنها يك سازمان منفرد مسئول سيستم سلامت است، آمريكا حوزه سلامت منكسرى دارد كه در آن ارائه دهندگان خدمت و بيمه گران خصوصى متعدد در كنار برنامه هاى بزرگ دولتى ( مانند Medicare براى افراد سالمند) مشغول فعاليت هستند. بيتس مى گويد اين به اين معنى است كه در سرمايه گذارى ها بر روى زيرساخت فناورى جديد انگيزه هاى مالى دقيقاً در يك راستا نيست. در سيستم هايى كه يك سازمان پرداخت كننده سيستم سلامت است، مخارج از منبعى- پرداخت كنندگان ماليات- تهيه مى شود كه نهايتاً سود آن نيز به همان منبع برمى گردد. او تخمين مى زند كه در آمريكا مطب ها و بيمارستان هايى كه براى فناورى اطلاعات سرمايه گذارى مى كنند فقط از ۱۱ درصد سود حاصل از آن بهره مند مى شوند و بقيه سود حاصله به بيمه گران و كارفرمايانى كه بيمه ها را خريدارى مى كنند، مى رسد. دكتر بيتس مى گويد عدم هماهنگى انگيزه ها كه از مشكل بالا حاصل مى شود، مى تواند تمامى پروژه را از مسير خارج كند. اين وضعيت مى تواند باعث شود آمريكا عقب تر از بقيه كشورها قرارگيرد. موسسه ماركل موسسه اى غيرانتفاعى در نيويورك كه مختص به كارگيرى مناسب فناورى اطلاعات در سلامت و امنيت ملى است اذعان مى كند كه حل اين مشكل تلفيق رايانه هاى دولتى و انگيزه هاى مالى بخش خصوصى را مى طلبد. بيش از نيمى از پزشكان در آمريكا در مطب هاى كوچك كار مى كنند. محققين ماركل بيان مى كنند يك مطب معمولى ( كه به صورت پنج پزشك كه سالانه با ۴۰۰۰ بيمار ملاقات دارند تعريف مى شود) اگر بخواهد كه هزينه تخمينى سالانه ۱۵۰۰۰ دلار در طى دوره سه ساله براى نصب سيستم فناورى متعامل و فراگيرى استفاده از آن را بپردازد، متضرر خواهد شد. ماركل نتيجه گيرى مى كند نياز به سرمايه گذارى ۳ تا ۶ دلار براى هر ملاقات بيمار يا ۱۲۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ دلار در سال وجود دارد كه به معنى سالانه ۷ تا ۱۴ ميليارد دلار براى يك دوره سه ساله و يا ۲/۱ تا ۴/۲ درصد از كل درآمد حاصل از مراقبت از بيماران سرپايى است. سئوال حساس اين است كه اين بودجه بزرگ چگونه بايد تامين شود: از طريق بيمه گران، كارفرمايان يا دولت؟ اين پول مى تواند به صورت مستقيم براى سيستم هاى فناورى اطلاعات پرداخت شود يا به صورت غيرمستقيم و به حالت پرداخت در مقابل كارايى پرداخت شود. تفاوت بزرگ ديگر ميان آمريكا و كشورهاى ديگر مانند دانمارك در ادراك عموم از استحكام قوانين حريم خصوصى است. جامعه اروپا قوانين محرمانگى سخت ترى به نسبت آمريكا دارد و اروپايى ها بيشتر به آن اعتماد دارند. آلن وستين استادى در دانشگاه كلمبيا كه كتب متعددى در زمينه محرمانگى نوشته است، مى گويد: محيط آمريكا براى به اشتراك گذاشتن اطلاعات سوراخ هاى اطلاعاتى بيشترى در مقايسه با اروپا دارد. اين موضوع در ديد اوليه مسئله اى مرتبط با فناورى نيست، اما اينترنت باعث افزايش اين نگرانى ها شده است. در ماه فوريه ChoicePoint، شركت طراحى پايگاه داده ها، مجبور شد به ۱۴۰۰۰۰ نفر اعلام كند كه به صورت اتفاقى اطلاعات حساس مرتبط با آنها را فروخته است. همينطور در ماه فوريه متخصص آمارى در اداره سلامت پالم بيچ در فلوريدا به طور ناخواسته ليست ۶۰۰۰ بيمار حامل ويروس ايدز را از طريق پست الكترونيك براى تمام كارمندان اداره فرستاد. اين موضوع باعث مى شود تعداد زيادى از آمريكايى ها به برنامه هايى كه مستلزم به اشتراك گذاشتن اطلاعات حساس سلامت است، بدبين باشند. در مقابل نظرسنجى ها در اروپا حمايت بسيار زيادى براى پايگاه داده هاى پزشكى متعاملى كه براساس قوانين مناسب هستند را نشان مى دهد. در ماه فوريه نظرسنجى وسيع موسسه هاريس نشان داد كه آمريكايى ها دو دسته هستند، ۴۸ درصد آنها معتقدند منافع حاصله بيشتر از خطرات از دست رفتن محرمانگى است و ۴۷ درصد آنها به عكس اين موضوع اعتقاد دارند. ۷۰ درصد آمريكايى هايى كه در اين نظرسنجى شركت كردند از افشاى اطلاعات حساس (براى مثال در مورد بيمارى هاى قابل انتقال از طرق جنسى) نگران بودند. ميشل كالاهان وكيل مراقبت هاى سلامت در شيكاگو مى گويد: چنين اتفاقاتى بسيار جاى تاسف است، چرا كه قوانين سنگينى در سال ۱۹۹۶ دقيقاً به منظور جلوگيرى از اين نشت اطلاعات به تصويب رسيد. اين قانون كه HIPPA ناميده مى شود (مخفف قانون دسترسى و قابليت اعتماد بيمه سلامت) اصول دقيقى براى به اشتراك گذاشتن داده هاى پزشكى تعريف مى كند و آنها را كاملاً كاربردى مى كند. حجم بزرگ قوانين سازگارى سيستم ها قرار است اين ماه منتشر شود. ميشل كالاهان مى گويد: HIPPA قوانين پايه را در سطح ملى بيان مى كند، در حالى كه بعضى ايالت ها قوانين سخت ترى را طلب مى كنند. او بيان مى كند كه HIPPA به قدرتمندى قوانين مشابه اروپايى خود نيست، اما در حد خود به اندازه كافى قدرتمند است. وستين با اين موضوع مخالف است. او مى گويد قوانين HIPPA به هيچ وجه براى به اشتراك گذاشتن پرونده هاى پزشكى كافى نيست. او اضافه مى كند: «بنابراين تنها راه ارائه اين پرونده ها به جامعه آمريكايى طراحى سيستم كاملى است كه محرمانگى اولويت آن باشد. در نتيجه استفاده از هرگونه كارت شناسايى پزشكى كه آمريكايى ها نظر موافقى به آن ندارند (با وجودى كه به راحتى كد ملى خود را حتى هنگام امانت گرفتن DVD به هر كسى مى دهند) بايد از طراحى سيستم خارج شود. همچنين از يك پايگاه داده واحد كه امكان نفوذ غير قانونى به آن وجود دارد نيز نبايد استفاده شود. وستين مى گويد بهترين رويكرد مى تواند مشابه سازى سيستم «مكانيابى» Locator)) باشد كه پليس آمريكا از آن استفاده مى كند. اگر پليسى در كاليفرنيا يك مقيم نيويورك را دستگير كند، نمى تواند به اطلاعات شخصى او مستقيماً دسترسى پيدا كند، اما مى تواند فهرستى از عناوين اين اطلاعات را ببيند و از مقامات نيويوركى تفصيل آن را تقاضا كند. وستين نهايتاً مى گويد: به جاى اين كه به شكاكين اجازه بدهيم مانع استفاده از سيستم هاى جديد بشوند، بايد از ابتدا بيماران را به استفاده از سيستم جديد ترغيب كنيم. همانگونه كه بنياد ماركل بيان مى كند، فناورى بايد به گونه اى طراحى شود كه «تصميم گيرى در مورد ارتباط و به اشتراك گذاشتن داده ها» بر روى شبكه توسط بيماران با مشاوره پزشكانشان صورت پذيرد، نه داخل شبكه. اين موضوع قلب مسئله است. با وجودى كه بسيار خوب است آرزو داشته باشيم كه روزى پرونده الكترونيك سلامتى با حجم وسيعى از اطلاعات كه براى يافتن درمان هاى جديد و مبارزه با اپيدمى ها به محض وقوع به كار آيد داشته باشيم، اما هدف كنونى ايجاد تغيير ساده اى است كه تغييرات تاخيرى به دنبال خواهد داشت: دادن توانايى به افراد تا بتوانند در نهايت به اطلاعات مربوط به سلامت خودشان دسترسى و تملك داشته باشند.

 

پايان

 
ساعت
چهارشنبه ٢٥ مهر ١٣٩٧
عضویت در سرویس خبری
نام :   
ایمیل :   

کلیه حقوق مادی و معنوی این وبگاه به شرکت رایاوران توسعه تعلق دارد.

Copyright © 2017, Rayavaran Co.